حضور معنوی خالق

اینکه حرف کسی رو گوش کنی که حضور فیزیکی نداره و این حسته که بهت میگه اون هست، لذتبخشه... حسش میکنی و احساس کردنش بهت آرامش میده... 

میدونی چیه ما از روی آثار عمله که بهش ایمان میاریم شاید اگر خدای ما حضور فیزیکی داشت،  عمل به دستوراتش فی نفسه برای ما ارزش محسوب نمیشد... الان کسی مجبورت نمیکنه...لا اکراه فی الدین...

وقتی کاری رو که بهش اعتقاد داری تو اداره ای میگیری که شاید کمتر از 10 درصد انجام نمیدن، احساس خاص بودن میکنی.... 

.

.

.

میگن بعضی وقتا اگه میخوای عمق رابطه ات رو بسنجی ی سنگ بنداز توش.... نکنه با اولین سنگی که خدا برای سنجش عمق رابطه اش با ما، جلوی پامون میندازه کم بیاریم.

---

این روزا مسرور عملی ام که یکی از دوستان انجام میده... به خیال اینکه شاید 1 درصد حرفای من بوده که این تاثیرو گذاشته...